Ik wordt wakker en doe mijn ogen open en kijk naar het gelige plafond. Ik draai me om en merk hoe heerlijk dit bedje opveert en besef me dat ik vanavond in mijn eigen bedje lig… Helaas. Ondanks dat ik het gevoel heb dat ik al minstens drie weken in Paris ben, is de tijd toch snel gegaan.

Ik sta op, spring nog eventjes onder de douche, zet het raam wagenwijd open en pak mijn koffer in. Ik heb er echt de pest in, maar ja, dat is altijd zo met vakantie, denk ik zo..! Om 09.15u verliet ik het hotel en ging ik onderweg naar Le Commerce. Van Cedric mocht ik mijn koffer in het cafxe9 stallen, zodat ik toch nog iets kon ondernemen. David had mij een ontbijtje beloofd, en dus kwam ik rond 09.45u het cafxe9 binnen slenteren; zo helder was ik nog niet, ik had vanochtend nog geen eens koffie kunnen drinken. David zei me vriendelijk en bleefd gedag, zoals ik dat gewend was, en wees me een tafeltje toe.

Al snel stond er een vers geperst glas jus d’orange, een vers kopje koffie een een stokbroodje met roomboter voor mijn neus. Het was al redelijk druk in het cafxe9 en dus voor mij alle gelegenheid om nog eventjes mensen te kijken, tijdens mijn ontbijtje. Ik vind dat zo leuk, ik kan uren naar dat franse gebrabbel luisteren, echt fantastisch is dat (ook al snap ik er lang niet alles van…ok, ik geef toe, geen bal). Na mijn ontbijtje nog maar een kopje koffie en een sigaretje en toen kwam Cedric binnen wandelen en ik kreeg – zoals gewoonlijk -  drie zoenen (ik heb ze geleerd dat je in nederland elkaar drie zoenen geeft in plaatst van 2, daar hadden ze vreemdgenoeg geen problemen mee, haha).

Na mijn koffie besloot ik nog eventjes naar de Sacre Coeur te lopen, en daar nog wat langs de winkeltjes te gaan, door die lieve, smalle, op en af lopende straatjes (waar ik ook zo van hou). Ik was op zoek naar een souvenir die mij zou herinneren voor altijd aan dit geweldig avontuur in Paris. Mijn eerste, eigen vakantie in mijn eentje. Maar shirtjs, petjes, vlaggetjes, beeldjes met ‘I love Paris’ of de Tour Eiffel, of de Notre Dame, etc dat vind ik zo afgezaagd en bovendien herinnerde mij dat niet aan mijn verblijf daar. Ik vond een kaart met de Sacre Coeur. Heel simpel, maar voor mij perfect. Ik was immers veel in de buurt geweest van dit stukje (bijna) perfecte architectuur, plus dat wanneer we ‘s avonds aan het wandelen waren continu uitriepen: "Looookk!! Sacrrrr Coeur!! Piicture! Piiiiicture!!". En dan lagen we van alle meligheid ontzettend dubbel van het lachen. We riepen het vooral te pas en te onpas, en dat geeft leuke effecten als je dat roept en er lopen mxe9xe9r toeristen daar, die kijken natuurlijk allemaal rond of ze de Sacre Coeur ook zien. Natuurlijk zien ze die niet..!

Dan maar weer eventjes naar het cafxe9. Het ene moment lijkt de tijd te kruipen en de andere keer voorbij te vliegen. Het is nu 11.30u David en de kok van het cafxe9 gaan lunchen en ineens bedenk ik dat ik ook wat moet eten; de eerst volgende keer dat ik kan eten wordt pas in Gouda en dat is pas rond 20.00u. Dus uiteraard in mijn stamkroeg een hapje gegeten. Heerlijk luxe Entrecote met gekruide gebakken aardappeltjes en een flinke fruitsalade toe. Ik dacht dat ik zowat openbarste zo vol zat ik (David en Cedric keken ook flink raar op toen ze zagen dat dit kleine meisje dat grote bord helemaal alleen had leeggegeten). Ik zat nog wat, kletste wat. En om de tijd te doden (en het drukker werd in het cafxe9) besloot ik toch nog eventjes terug te gaan naar het winkelstraatje. Na lang morren besloot ik txf3ch maar dat baretje (zonder opdruk) en een shirtje van ‘Le Chat de Noir’ te kopen en na weer wat rond geslenterd te hebben maar wxe9xe9r terug. Nog maar wat aan de bar gehangen, een andere tourist die net aankwam de weg gewezen, en toen had ik nog een haf uurtje op de klok voor ik weg moest. Er hing lichtelijk een gespannen sfeertje in het cafxe9, vooral onder de medewerkers. En mij natuurlijk. In korte tijd een paar zeer leuke en hechte vriendschappen opgebouwd, en dan moet je weer weg. Merde. Nog eventjes een foto maken van ons, dat leek me wel leuk. Ik vroeg een klant of hij eventjes een paar foto’s wilde maken van Cedric, David en mij. Dat was geen probleem. Na de foto was het tijd. Tijd om afscheid te nemen, tjid om te gaan. Ik ben gezegend met de gave dat ik  erg beroerd ben in afscheid nemen. Erfelijk belazerd noemen ze dat ook wel…! Bah bah!

Nu scheelde het, dat niemand mij naar Gare du Nord kon brengen, waar de Thalys vandaan gaat, want.. tja ze moesten werken. Ik was niet de enige die moeite had met het afscheid. Drie zoenen voor Cedric en drie voor David.
"Merci bien pour tout, mon ami, it was great to meet you here," , zei ik
"MeLady..If you ever come back to Paris, remember, you’re welcome here!", zei hij.

Ik liep de deur uit en zag de beiden kerels zich vermannen. Zo apart. Ik geloof dat ik daar eeen speciaal plekje heb gekregen en dat vind ik eigenlijk wel grappig en schattig. Ik ga zeker terug. Dat beloofde ik mezelf.

De reis terug in de Thalys was verschrikkelijk. Het duurde maar en het duurde maar en ik wilde gewoon thuis zijn. Ik was zo moe. Ik heb mijn MP3spelertje aangezet en keek rond; ik zag overal mensen in slaap sukkelen of die al in slaap gesukkeld waren. Ik legde mijn hoofd tegen het gordijntje en besloot maar hetzelfde te doen. Al gauw was ik in Nederland en weer wat fitter. Op Rotterdam snel ouders, familie en vrienden bellen dat ik weer veilig in Nderland was. Ik had namelijk al menig SMSje ontvangen of ik alsjeblieft wat van me wilde laten horen als ik weer in Nederland was. Ik vertelde hen allemaal hetzelfde:

Ja, ik ben weer terug..HELAAS…
Paris is geweldig, ik wil binnen een jaar terug, het liefst iets langer.
Ik heb daar vrienden ontmoet, en zooo super. Ik ga terug, ik ga absoluut terug..!!

Gisteravondhad ik maar besloten eventjes niet een wekker te zetten; vakantie isimmers ook om uitterusten, en vandaag was een enerverende daggeweest. En inderdaad, de volgende ochtend werd ik om 09.15u wakker.Ik kon me amper bewegen, gister had ik verschrikkelijk veelspierpijn, maar dit was spierpijn met alleen maar hoofdletters..! Ohwat een spierpijn..!! Ik heb eventjes lekker gedouched, en daarnaging het wel wat beter, dus hup, de deur uit. Eerst maar eens eenontbijtje regelen. Dat was niet zo moeilijk; als je het hotel uitloopten niet goed oplet waar je loopt, bots je zo met je neus tegen dedeuren van de MacDonalds. Een ontbijtje was daar 2,- en bestond uiteen flinke koffie en 3 broodjes, en dat was precies voldoende voormij.

Vandaag had ik besloten een wat minder touristische dagte gaan maken, dat leek mij ook wel handig met de spierpijn nagister.

Vandaag heb ik gebombardeerd tot shopdag. Ik had inmiddels aladvies gekregen waar ik het beste kon shoppen en dat het overal’Soldes’ was, uitverkoop dus. Ideaal voor de hollanders!! De metro inen eruit bij Les Halles en daar zit je direct in het shopcentrum vanParis. Ondanks de adviezen is het me wederom gelukt te verdwalen,maar na een uur vond ik de giga-winkelstraat en… La Samaritaine..!Dxe1t stond ook nog op mijn lijstje. La Samaritaine is een heelgroot warenhuis waar je geweest moet zijn, het staat ook in alletouristenboekjes beschreven en hoe geweldig het wel niet is.Natuurlijk was het gesloten en kon ik een bezoekje wel schudden.Helaas. En dan loop je de winkelstraat maar in. Wat een hoop mensen.En wat een winkels. Eerst ben ik maar door Rue de Rivoli gestruimd.Het leek Amsterdam wel..! Hennes & Mauritz, C&A, Etam (bijons heet dat alleen Miss Etam) en ga zo maar door. Overal was hetnatuurlijk hartstikke druk. Ik besloot wat winkels te bezoeken engewoon maar eens rond te kijken. De Etam was wel het meestindrukwekkend; Miss Etam in Nederland is eigenlijk gericht op damesboven de 30, de Etam meer op…nou ja, elke leeftijdscategorie.Minstens 5 verdiepingen hoog. Een verdieping met tasjes, sieraden,accessoires etc, een verdieping met broeken, xe9xe9ntje mettopjes, blouses en vesten etc. Na Rue de Rivoli ben ik op de metrogestapt en bij Saint Michael eruit gesprongen. Daar kan je goedslagen als je opzoek bent naar souvenirs en die hadden we natuurlijkook nog nodig voor het thuisfront. Na 5 a 6 uur was ik 2 poloshirts,3 topjes, wat souvenirs en wat sieraden rijker en besloot ik maarweer eventjes langs Le Commerce te gaan. Vanavond was stapavond, niksgeen tourisme. C’estvendredi, voila! Enmijn laatste avond in Paris dus dat moest gewoon leuk en gezelligworden. Weer naar het hotel, weer eventjes bijkomen en omkleden, wanthet was vandaag wel wat kouder en de avonden zijn altijd kouder.Aangezien ik ook geen idee had wat ze voor mij in petto hadden…

Om19.30u was ik weer terug in Barbxe9s Rochechouart en gezelligmet een grote groep dronken we nog wat bij Le Commerce, ik heb leukstaan kletsen met Rachid, het maatje van David over Nederland (hijheeft een vriendin gehad in Nederland). Cedric had andere plannen,vanavond en zo bleven ik, David en Rachid over. Opnieuw liepen welangs de Sacre Coeur en riepen bewonderend uit: ‘Look! Sacre Coeur!!!Piecture! Piecture!’ (wat we de afgelopen dagen continu riepen, ookal was het ding nergens te bekennen, haha). Rachid wilde ons en LeSacre Coeur nog eventjes op de foto zetten, maar aangezien hij geenidee had hoe die camera werkte, mislukte dat een beetje. We liepenverder door allemaal kleine, oplaag en omhoog lopende straatjes, wantRachid wist wel een leuke tent waar we heenkonden. Na een poosjelopen kwamen we daar aan, en het zat bomvol. Dus naar de volgendetent. Ook vol. Zo liepen we 3 of 4 kroegjes af, en boekten geenresultaat. Wat wil je op vrijdag..! Na een uurtje klimmen enklauteren (ja, dan is Nederland wel makkelijk, zo plat) vonden wetoch nog een geschikte kroeg en ploften daar neer. Drankjes werdenbesteld en een verse maaltijd-salade ook en we hebben vel gekletstgelachen en elkaar mini-taalcursusjes gegeven. Natuurlijk liep dat opniets uit behalve veel hilarische momenten. En toen was het ineens02.45u.  De tijd gaat snel. Nog een stukje gewandeld door een gewonewijk die voor mij al ongewoonlijk mooi is en weer gekletst over deverschillen tussen de landen. Om 03.50u was ik weer terug in mijnhotel.

Nog eventjes heb ik nog wat gedronken en een sigaretjegerookt bij mijn open raam. En naar buiten gekeken naar het nogaltijd razende verkeer.
Mijn laatste nacht in Paris, wat is datbalen…

Als een blok viel ik in slaap in het overheerlijke,grote bed.

De foto’s komen morgen

Om08.30u werd ik wakker en na gedouched te hebben ben ik naar benedengegaan waar mijn ontbijtje op mij wachtte. Heerlijk zitten ontbijten,want tja.. een frans ontbijtje is toch wel anders, zeker als je inParis ontbijt; ik denk niet dat ik me iets mooiers kon wensen..!

Namijn ontbijtje in de metro gestapt naar Les Halles. Om daar opnieuwte verdwalen. Dat is niet zo heel moeilijk; ik ben er goed in enbovendien bedacht ik geen routes die ik wilde gaan lopen en volgde ikniet de clichxe9 routes die touristen lopen, maar ging ik gewoonlopen in de omgeving waar iets moois te bekijken viel.
Toen ikuit het metrostation liep stond ik gelijk voor een flinke kerk (SaintEustache) met daar vlakbij een grote tuin, waar ik wat doorheengewandeld ben. Daar in de buurt heb ik wat gedwaald en ben ikrichting de Seine gelopen, langs Le Louvre. Dit was bij elkaar al eenuurtje werk, en dus besloot ik op Pont des Arts eventjes te zitten enwat te drinken en van het uitzicht te genieten. Ik verliet Pont desArts om vervolgens langs de Seine te lopen. Wat me opviel is dat debruggen in Paris allemaal niet ‘gewoon’ zijn maar ware kunstwerken.Na een poos lopen kwam ik uit bij Musexe9 de Orsay; een place tobe voor touristen, kennelijk, er stonden dikke rijen op het pleinbuiten het Musexe9..! Geen plek voor mij dus, want ik vind degrote touristentrekkers waar je massaal als een kudde schapen moestbewegen niks en heb daar dus ook niet aan meegedaan. Daarvandaan benik weer verder gelopen langs de Seine en heb ik weer een pauzeingelast bij Pont Solferino om van het uitzicht te genieten en mijnspieren wat rust te geven, aangezien ik na gisteravond al flink watspierpijn had. Na een halfuurtje lopen kwam ik aan bij Pont de laConcorde, welke ik overgestoken ben om de Place de la Concorde tebekijken. Gezamenlijk met een Amerikaan, die ook alleen op vakantiewas aanschouwden we het wonder: een soort rotonde, met hxe9xe9lveel auto’s, voorsorteren doet men hier niet achter elkaar maar naastelkaar, het leek wel een Formule1 parcours..! De Amerikaan vroeg ofik een foto van hem wilde maken, en hij bood aan er xe9xe9nvan mij te maken en ik vervolgde mijn weg naar de Jardins desTuileries, om daar neer te ploffen op een stoeltje in de zon en mensente kijken.
Ik liep onder en langs Place de la Concorde en kwamuit in een park wat langs de Champs-xc9lysxe9es liep. Ik lieplangs de Petit Palais en Grand Palais waar ik uiteraard eventjes detourist uit moest hangen en vervolgde mijn weg langs de Seine, dookeen wijk ik waar ik flink wat rondgelopen en gekeken heb omuiteindelijk mijn lunch te kopen. Alles in Paris is groot, nietalleen de gebouwen, de straten, de bruggen, maar ook de broodjes(maar de koffie dan weer niet…die is gewoon afschuwelijk sterk, enik snap nu waarom de Parisixe9nnes altijd een glas water bij hunkoffie drinken). Daarna maar weer verder gelopen langs de Seine. Zokoppig als ik ben, moest en zou ik de Tour Eiffel vinden, maar mijnbenen begonnen zich enigsinds te verzetten. Ik won de strijd en vondde Tour Eiffel, en keek mijn ogen uit; wat is dat ding groot, en watis de rij die er voor stond groot..! Minstens twee uur rij staan omerin/op te kunnen komen. Dat zag ik, mijn benen en mijn rug niet zoheel erg zitten. Want: okee, twee uur wachten kan nog, maar dan moetje al die trappen nog op en af, ik denk niet dat dat zo’n heel goedidee is met die bergen spierpijn en moeheid in mijn benen, rug enschouders. Dus ben ik onderaan de Tour Eiffel aan de Seine op eenmuurtje geploft om te genieten van het uitzicht, mijn flesje drinkenen mensen kijken.

Ik besloot nu maar eens op zoek te gaan naareen metro; het was inmiddels alweer 16.00u en ik kon wel wat rustgebruiken. Na een half uur zoeken, lopen, vragen had ik de metrogevonden; station Bir Hakeim. Ik dacht slim te zijn; ik neem de metro6 naar station La Motte Picquette Grenelle, neem daar metro 10 naarOdxe9on en daar de metro 4 naar Barbxe9s Rochechouart enbreng een bezoekje aan Le Commerce, om aftespreken met David enCedric en dan eventjes naar het hotel. Maar het mocht niet zo wezen.Metro 6 stopte niet op  La Motte, dus moest ik een nieuwe routeuitstippelen en dus bij station Montparnasse Bienvenuxeb eruit. Endaar voelde ik me net een pakje boter. Niet alleen wegens de hitte indat station maar ook om een aparte vervoersmethode, die me erg deeddenken aan de supermarkt. Je kan kiezen uit drie mogelijkheden;gewoon een hal van een paar honderd meter lang, langzaam of snel(9km/u). Tuurlijk nam ik de snelle variant want 9 km/u dat valt tochbest mee en mn benen waren al moe zat! Eerst moet je over een soortrolletjes lopen (supermarkt?) en dan kom je op een horizontalelopende band waar je gewoon overheen loopt, en aan het eind weerrolletjes (zodat je geleidelijk aan afremt van je 9 km/u) en dangewone grond. Ik kon aan het eind amper overeind blijven en lachte mesuf, die mensen moesten wel gedacht hebben..! Ineens loop je veellangzamer dan op de band terwijl je hersenen andere dingen denken,ofwel; je hebt zwaar het gevoel dat je teveel gedronken hebt..!! VanMontparnasse Bienvenuxeb nam ik metro 4 naar Barbxe9sRochechouart en ging naar Le Commerce. Daar wat gedronken en verteldwat ik allemaal uitgespookt had. Ze verklaarde me voor gek (en gaventoe dat zij Montparnasse Bienvenuxeb het liefst ontwijken omdatzij ook draaierig worden van dat ding). Na wat gedronken te hebben,op naar het hotel om me wat op te frissen en te relaxen op mijnheerlijke bedje.

Om 20.00u was ik weer in Le Commerce, zoalsik had afgesproken met David. Na wat gedronken te hebben bij hetplaatselijke rock-cafxe9 in Barbxe9s hebben we een stukjegelopen daar in de buurt en in een parkje gaan zitten; even relaxen.Het schijnt daar heel normaal te zijn om gewoon eventjes in een parkte gaan zitten. Gewoon zitten en verder helemaal niets. Gewoon rustnemen en om je heen kijken. Achter ons was een muziektentje waar eenkoor liederen stond te zingen, geen idee wat, maar wij waren zo meligdat we zachtjes Bohemian Rhapsody van Queen gingen meezingen (wat zijuiteraard niet zongen ) Na even gezeten te hebben besloten we maareens op zoek te gaan naar eten en dit werd een Pizza in de buurt vanl’Opxe9ra en Madeleine. Na daar heerlijk gegeten te hebben, washet inmiddels al donker aan het worden, maar toch zijn we nog gaanwandelen. Zo heb ik nog L’Opxe9ra en Madeleine gezien en zijn wedoor de duurste shopbuurt gelopen, waar je winkels zag zoals Dior,Prada en noem maar op. In de etalage zag ik zo een rokje hangen van1200,- en dat soort dingen, ik heb mijn ogen uitgekeken.

Aangezien ikpijn had in mijn spieren (en mijn knie die ik flink gestoten hadtegen de verwarming in mijn hotel, hij is nu nxf3g paars)ploften we even neer op een bankje, kletsten wat, rookten eensigaretje en gingen terug naar de metro. David bracht me terug naarhet hotel, en als een blok ben ik in slaap gevallen in mijn heerlijkluxe hotelbedje.

Om05.30u schrok ik wakker. Stijf overeind zat ik in bed ‘ik heb meverslapen!! Oh nee.. toch niet..’
06.30u moest ik mijn bedjeverlaten, en oh wat viel dat tegen. Buiten is het mooi weer dus destemming zat er al gauw goed in. Ik kon niet geloven dat ik vandaagdaadwerkelijk aan mijn grote avontuur zou beginnen. Vol energie loopik naar de bus, ik kon niet wachten tot hij er eindelijk was. In detrein ging ik eerste klas zitten, want volgens mij kaartje kon ikkiezen tussen eerste of tweede klas, in de spits is die keuzenatuurlijk niet zo heel erg moeilijk. Bij een controle bleek dat ikhelemaal niets te kiezen had en moest ik kennelijk txf3ch tweedeklas zitten. Oops..!

Om 9.00u kwam ik aan op Rotterdam CS. Eenuur te vroeg voor de Thalys zou vertrekken. Ik kon wel wat koffiegebruiken, tijd had ik toch zat en na een halve liter wandelde iknaar het juiste perron Om 09.55u zou de Thalys vertrekken, wat eenhectiek. De NS treinen zijn wat dat betreft ‘ruim’ in gedeeld, hutjebij mutje staan de stoelen bij elkaar en dus een hoop buikschuifresultaat werd geboekt door menig vakantieganger of zakenman. Je doeteen verwoedde poging je koffer ergens tactisch neer te zetten, watniet geheel vloeiend verloopt en zo kom je tussen een deur met kofferen al, en lig je net niet op de grond, omdat er wel wat meer kofferswaren, afijn, na een hoop gepruts, gesleur, duw en trek-werk ben ikzover, en heb ik mijn plekje gevonden. Om 10.15u rijden we netvoorbij Dordrecht een grijze massa in. De reis bestond voor mijeigenlijk hoofdzakelijk uit een beetje muziek luisteren, naar buitenkijken en een beetje wegdommelen, en het spotten vanplaatsnaambordjes uiteraard..Naar de WC gaan is niet zo fantastischin de Thalys. Je denkt een luxe trein te hebben, maar dat valt ooknog wel mee. De passagier naast mij moest opstaan, zich helemaal platdrukken tegen de muur/andere passagiers om mij er door te kunnenlaten en de WC is minstens (als niet erger) zo smerig dan die van deNS. En dan kom je steeds verder in Belgixeb, heerlijk, heuvels,bergen, niets is plat, oh zo fantastisch..! Ja, het vakantiegevoelbarst in alle hevigheid los..!

Rond 13.00u kwam ik dan aan inParis. Een hoop gevogel, want tja..waar haal ik nou mijn metroticketsvandaan? Gelukkig sprak de dame aan de balie gewoon engels en was datdus geen probleem. Wat een groter probleem was, was met koffer en aldoor een klaphekje komen; die laat namelijk een persoon door, dus jemoet verdraaid snel huppelen met je koffer (wat vast een erg leukgezicht is geweest voor de Parissixe9nnes). Welke metro ik moesthebben had ik gelukkig al uitgezocht evenals het metrostation, waterg makkelijk is; het eindpunt; Porte de Clignancourt. Het hotelstond in de Franse ‘Bronx’ en ik keek mijn ogen uit, maar vond hettegelijkertijd wel een beetje griezelig. Dat wende al snel, de Fransemulti culti is kennelijk hxe9xe9l anders dan deNederlandse; beleefd, beschaafd en spreek zowel frans (vloeiend!) alsengels.

Het hotel is niet groot en ik had gehoopt van nare trappen afte zijn in mn vakantie, maar nee! Drie hoog en een wenteltrapje wat10cm breder was als mijn koffer, dus dat paste echt maar net..! Mijnkamer is erg klein en rood en roze, fouter kon echt niet, maar ik hader vrede mee. Na mijn spullen gedropt te hebben besloot ik de buurt vanhet hotel even kort te bekijken waar wat zat. Daarna heb ik ontbijtbesteld voor de volgende ochtend en heb ik de metro naar Barbxe9sRochechouart genomen, daar ben ik wat gaan dwalen en zoeken naar deSacre Coeur. Dat was niet zo’n heel groot succes en uiteraardverdwaalde ik. Na een uurtje zoeken, kaartjes bekijken en menigtenomzeilen kwam ik er niet uit en hadden mijn benen wel wat rust verdienden besloot ik in het eerste de beste cafxe9 neerteploffen. Dit was LeCommerce, een vriendelijk gezellig volkscafeetje.x93Bonjour madamoiselle..?’, vroeg de ober vriendelijk.’Bonjour… je voudrais une..euh…tu parle l’anglais?’, mijn frans isecht niet best, hopelijk kon de beste jongen een beetje engels, en ja,dat kon hij. Ik bestelde een colaatje en vervolgens legde ik uit dat iknet was aangekomen in Paris en dat ik gigantisch de weg kwijt was en naar deSacre Coeur wilde. Dat was erg makkelijk, kennelijk; je loopt het cafxe9uit, rechtsaf, rechtdoor en voila!

*Mijn hotel kamer en het uitzicht uit mijn geweldige raam*
 
Hebik dat? Ja, natuurlijk! Na een kort praatje bood hij aan om mij eentour te geven vanavond, na zijn werk. Dat leek mij een uitstekendplan.
Na de cola vervolgde ik mijn weg naar de Sacre Coeur ensamen met een Gents stelletje beklom ik de trappen. Samen met hen hebik de omgeving daar een beetje bekeken. Zij moesten snel door inverband met een optreden van Barbra Streisand en ik besloot de SacreCoeur van binnen te bekijken. On-ge-lo-ve-lijk groot. Ik zou er nogin kunnen verdwalen! (al is daar niet zo heel veel voor nodig…). Nade Sacre Coeur heb ik nog eventjes een rondje gemaakt over de Placedu Tertre, waar allemaal kunstenaars portretten, schilderijen enkarikaturen maken en verkopen. Daar kocht ik mijn ansichtkaartjes enben ik snel naar het hotel gegaan om mij wat optefrissen enbijtekomen. Inmiddels had ik de kamerdeur en de kluis werkendgekregen (ofwel: ik weet na een half uurtje prutsen in het donker hoehij werkt). Eventjes een kort stukje geschreven en hup de metro innaar Le Commerce.

Samenmet David naar Saint Michael om daar een hapje te eten; een flinkbroodje Gyros was het eindresultaat, erg geslaagd..! Daarna nam hijme op sleeptouw en heeft hij me een rondleiding gegeven  langs Ile deParis, le Louvre, le Samaritaine, Napoleon’s brug en de Seine. Op dePont des Arts ploffen we op een bankje neer, met uitzicht op de Tourde Eiffel. Wachten tot het 22.00u is (het was 21.50u en hij wildeniet zeggen waarom we moesten wachten) in de tussentijdmassa-touristen belachelijk maken kan best grappig zijn, haha..!(‘When you look on you left..you can’t see anything on your right’dat soort onzin). En jawel, 22.00u et voila. De Tour de Eiffel begintte knipperen, een prachtig gezicht in de schemering tegen hetdonker-zijn aan. Net alsof de zon op een Eiffeltoren van waterschijnt, prachtig gezicht..!

Daarna hebben we wat op terrasjesgezeten, van gratis drankjes genoten en veel gekletst over Paris,Frankrijk en Nederland (en de verschillen). Om 00.30u heeft David menetjes thuis gebracht. Ik heb die nacht waanzinnig diep en lekkergeslapen. Ik wil ook een vering in mijn matras..!!

En dan is het morgen zover, dan begin ik aan mijn eigen avontuurtje naar Parijs. Ik heb er zo’n walgelijk veel zin in, ok, ik moet bekennen; ik vind het ook wel een beetje spannend, zo alleen op reis, maar ik vind het heerlijk. Goe-aanvoelende spanning noemen ze dat..!

De laatste spulletjes worden ingepakt, straks nog eventjes een afspraak tussendoor, wat kleine boodschapjes doen voor de rit naar Gare du Nord, en dan is alles net niet klaar (sommige spullen heb ik nog nodig vandaag en morgen).
Morgenochtend moet ik om 6.30u mijn bedje verlaten, zodat ik me op mijn gemak kan aankleden, koffie drinken en alle laatste dingetjes inpakken, op mijn gemakkie naar de bushalte slenteren zodat ik om 8.08u de bus heb naar het station. (en de trein van 9.30u).

De weersvooruitzichten zijn niet al te best, eigenlijk een beetje hetzelfde als voor Nederland, opzich wel jammer, maar ik denk niet dat ik er erg rouwig om hoef te zijn; ook met wat lagere temperaturen en een beetje regen is Parijs leuk, bovendien is er voldoende te beleven in de ‘binnen-atracties’. Bovendien ben ik niet van suiker en gaat er een paraplu mee..!

Vanavond zal de telefoon nog wel eventjes roodstaan van de mensen die mij nog net eventjes willen spreken voor ik op reis ga. Lieve mensen, ik laat heus wel iets van me horen als ik in Parijs ben, dit is mijn laatste berichtje vanuit nederland, de volgende is vanuit Parijs..!

Tot zover, uw verslaggeefster vanuit..Gouda!

De spanning stijgt en het enthousiastme ook. Ik heb er zxf3 walgelijk veel zin in..! De laatste spulletjes heb ik van de week gekocht, misschien dat ik nog wat vergeten ben, maar dat kan maandag of dinsdag ook nog wel. Het lijstje met wat er allemaal mee moet naar Parijs is klaar, maar ik loop het lijstje wel elke 5 minuten na.
‘hij is te kort, er klopt iets niet, wat vergeet ik toch’, denk ik dan. Maar ja, zoveel heb ik niet nodig, het is een paar dagen en ik zit in een hotel. En nu net dat laatste ben ik niet bepaald gewend. Onze vakanties waren altijd op de camping, soms als het noodweer was in een heel klein hotelletje langs de kant van de weg om de volgende ochtend door te reizen. Ja, en een keer in het hotel in Turkije met mijn vader en broertje (wat overigens ook een vakantie is om nxf3xf3it te vergeten). De vakanties met vrienden waren in huisjes, of zoals 2 jaar terug in een dikke villa met een grote oprijlaan in de Belgische Ardennen.

Nog eventjes kijk je op de site van het hotel. En wat was ik verbaast..! Ik heb natuurlijk een heleboel hotelsites bekeken voor ik boekte, maar ik liep al die tijd met een ander hotel in mijn hoofd dan waar ik heen ga..!
40 kamers, eigen badkamer en toilet, ontbijt inbegrepen. Ik was er toch van overtuigd dat ik elders mijn ontbijt moest regelen, maar nee! Nou ja, dat komt mij wel goed uit eigenlijk, zo’n helder licht ben ik ‘s ochtends nu ook weer niet..! De sacre coeur ligt op 5 minuten afstand en Gare du Nord in amper 2 km verderop. Dxe1t zijn nog eens verrassingen..!

En tot zover de korte update.
Dit was AngeliQ, vanuit Gouda, ik wens u een goede zondag…

De tijd gaat verschrikkelijk snel. Zxf3 snel, dat ik bij het schrijven van mijn vorige stukje niet eens doorhad dat het nog maar 2 weken was voor ik zou gaan, in plaats van drie…! Ik had geplanned om de voorbereidingen en mijn ideexebn betreft Parijs alvorens mijn reis te spuien op mijn weblog, maar ik heb het zo druk, dat het er een beetje bij in schiet.

Zo heb ik mijn website weer helemaal picobello gerestyled (al moet er nog wel het xe9xe9n en ander gedaan worden).

Maandag realiseerde ik me eigenlijk pas dat het volgende week allemaal gaat gebeuren. De koffer staat klaar, al is hij weliswaar nog leeg, de touristenboekjes/plattegronden, mijn taalgidsje Frans en mijn leesboek die ik speciaal gekocht heb voor Parijs liggen al klaar, evenals de tickets, en mijn planning begint al vorm te krijgen.

Dat wil zeggen, voor zover ik een planning heb. Ik vond het verschrikkelijk vroeger op vakantie, als mijn ouders een dagje hadden geplanned: ‘dan gaan we hierheen en dan daarheen en dan nog eventjes langs dat en als we dan nog tijd over hebben dan…’. Vakantie is om uitterusten, en te doen waar jij zin in hebt. En zo gaat mijn vakantie er ook uitzien. Ik heb wat plekjes die ik absoluut wil zien, maar wanneer en hoe dat weet ik nog niet. Het gaat niet om efficixebnt zijn, maar ik wil waar voor mijn geld, en er gewoon van genieten. En niet stressen over wat ik allemaal nog moet gaan bekijken of doen.

Wat wel leuk is, is dat de meeste plekjes die ik wil zien en beleven, gratis zijn en veel buiten. (dat is best wel efficixebnt of niet dan?)  Heerlijk lijkt me dat. Ik zie het xe9cht als een groot avontuur en ik ga er verschrikkelijk van genieten. Gelukkig is het lang licht nu de zomer bijna officieel begint en kan ik heerlijk veel doen, en daarna heerlijk uitpuffen op mijn hotelbedje en naar de franstalige TV kijken. En jullie een beetje op de hoogte houden hoort er natuurlijk ook bij.

Maar voor die tijd heb ik nog een hoop te doen, bijvoorbeeld een optreden aanstaande zaterdag waar ik nu maar eventjes voor ga studeren..!

Nog krap 3 weken en dan is het zover. Dan ga ik naarParijs. Zoals ik beloofd had, zou ik daarvandaan proberen het xe9xe9n enander te schrijven tussen de uitstapjes door. Maar om dat op mijn WordPress te zetten, dat maakt alles zo rommelig en chaotisch, dus danmaar zo; op mijn ‘oude’ web-log. Hier zal je in de toekomst ook defotox92s kunnen vinden. En binnenkort ook het voorbereidende werk voormijn korte vakantiex85

Eigenlijk is het best een gek idee. Het is net aanjuni, en nog volop bezig in mijn x91drukkex92 leventje met werk,repetities, concerten en andere activiteiten, De tijd gaat snel, ik ben inmiddels begonnen met mijn voorbereidende x91researchx92 van mijn missie; het notitieblokje, deinformatie-boekjes en mijn aantekeningen liggen al klaar. Ja, ik denkdat de voorpret wel xe9xe9n van de leukste dingen is van vakantie zelf..!

Het lijstje met x91Must Have Seenx92 wordt steeds langer. Ik noemmaar even wat voorbeelden; de Arce de Triomphe, de Eiffeltoren (duhh),Citxe9 dx92Universitaire, St. Germain de Prxe9s, Cimantaire Perxe9, Musexe9 de laMusique (hoe kon het ook anders ) een Jazzcafxe9 en many more..

Welkom op mijn web-log over mijn avonturen in Parijs. De meeste van jullie zullen via mijn WordPress hier gekomen zijn.Hier kan je alles lezen over mijn plannen en avonturen die ik meemaak in Parijs. Er staat nu nog erg weinig op, maar kom snel nog eens terug..!