Om05.30u schrok ik wakker. Stijf overeind zat ik in bed ‘ik heb meverslapen!! Oh nee.. toch niet..’
06.30u moest ik mijn bedjeverlaten, en oh wat viel dat tegen. Buiten is het mooi weer dus destemming zat er al gauw goed in. Ik kon niet geloven dat ik vandaagdaadwerkelijk aan mijn grote avontuur zou beginnen. Vol energie loopik naar de bus, ik kon niet wachten tot hij er eindelijk was. In detrein ging ik eerste klas zitten, want volgens mij kaartje kon ikkiezen tussen eerste of tweede klas, in de spits is die keuzenatuurlijk niet zo heel erg moeilijk. Bij een controle bleek dat ikhelemaal niets te kiezen had en moest ik kennelijk txf3ch tweedeklas zitten. Oops..!

Om 9.00u kwam ik aan op Rotterdam CS. Eenuur te vroeg voor de Thalys zou vertrekken. Ik kon wel wat koffiegebruiken, tijd had ik toch zat en na een halve liter wandelde iknaar het juiste perron Om 09.55u zou de Thalys vertrekken, wat eenhectiek. De NS treinen zijn wat dat betreft ‘ruim’ in gedeeld, hutjebij mutje staan de stoelen bij elkaar en dus een hoop buikschuifresultaat werd geboekt door menig vakantieganger of zakenman. Je doeteen verwoedde poging je koffer ergens tactisch neer te zetten, watniet geheel vloeiend verloopt en zo kom je tussen een deur met kofferen al, en lig je net niet op de grond, omdat er wel wat meer kofferswaren, afijn, na een hoop gepruts, gesleur, duw en trek-werk ben ikzover, en heb ik mijn plekje gevonden. Om 10.15u rijden we netvoorbij Dordrecht een grijze massa in. De reis bestond voor mijeigenlijk hoofdzakelijk uit een beetje muziek luisteren, naar buitenkijken en een beetje wegdommelen, en het spotten vanplaatsnaambordjes uiteraard..Naar de WC gaan is niet zo fantastischin de Thalys. Je denkt een luxe trein te hebben, maar dat valt ooknog wel mee. De passagier naast mij moest opstaan, zich helemaal platdrukken tegen de muur/andere passagiers om mij er door te kunnenlaten en de WC is minstens (als niet erger) zo smerig dan die van deNS. En dan kom je steeds verder in Belgixeb, heerlijk, heuvels,bergen, niets is plat, oh zo fantastisch..! Ja, het vakantiegevoelbarst in alle hevigheid los..!

Rond 13.00u kwam ik dan aan inParis. Een hoop gevogel, want tja..waar haal ik nou mijn metroticketsvandaan? Gelukkig sprak de dame aan de balie gewoon engels en was datdus geen probleem. Wat een groter probleem was, was met koffer en aldoor een klaphekje komen; die laat namelijk een persoon door, dus jemoet verdraaid snel huppelen met je koffer (wat vast een erg leukgezicht is geweest voor de Parissixe9nnes). Welke metro ik moesthebben had ik gelukkig al uitgezocht evenals het metrostation, waterg makkelijk is; het eindpunt; Porte de Clignancourt. Het hotelstond in de Franse ‘Bronx’ en ik keek mijn ogen uit, maar vond hettegelijkertijd wel een beetje griezelig. Dat wende al snel, de Fransemulti culti is kennelijk hxe9xe9l anders dan deNederlandse; beleefd, beschaafd en spreek zowel frans (vloeiend!) alsengels.

Het hotel is niet groot en ik had gehoopt van nare trappen afte zijn in mn vakantie, maar nee! Drie hoog en een wenteltrapje wat10cm breder was als mijn koffer, dus dat paste echt maar net..! Mijnkamer is erg klein en rood en roze, fouter kon echt niet, maar ik hader vrede mee. Na mijn spullen gedropt te hebben besloot ik de buurt vanhet hotel even kort te bekijken waar wat zat. Daarna heb ik ontbijtbesteld voor de volgende ochtend en heb ik de metro naar Barbxe9sRochechouart genomen, daar ben ik wat gaan dwalen en zoeken naar deSacre Coeur. Dat was niet zo’n heel groot succes en uiteraardverdwaalde ik. Na een uurtje zoeken, kaartjes bekijken en menigtenomzeilen kwam ik er niet uit en hadden mijn benen wel wat rust verdienden besloot ik in het eerste de beste cafxe9 neerteploffen. Dit was LeCommerce, een vriendelijk gezellig volkscafeetje.x93Bonjour madamoiselle..?’, vroeg de ober vriendelijk.’Bonjour… je voudrais une..euh…tu parle l’anglais?’, mijn frans isecht niet best, hopelijk kon de beste jongen een beetje engels, en ja,dat kon hij. Ik bestelde een colaatje en vervolgens legde ik uit dat iknet was aangekomen in Paris en dat ik gigantisch de weg kwijt was en naar deSacre Coeur wilde. Dat was erg makkelijk, kennelijk; je loopt het cafxe9uit, rechtsaf, rechtdoor en voila!

*Mijn hotel kamer en het uitzicht uit mijn geweldige raam*
 
Hebik dat? Ja, natuurlijk! Na een kort praatje bood hij aan om mij eentour te geven vanavond, na zijn werk. Dat leek mij een uitstekendplan.
Na de cola vervolgde ik mijn weg naar de Sacre Coeur ensamen met een Gents stelletje beklom ik de trappen. Samen met hen hebik de omgeving daar een beetje bekeken. Zij moesten snel door inverband met een optreden van Barbra Streisand en ik besloot de SacreCoeur van binnen te bekijken. On-ge-lo-ve-lijk groot. Ik zou er nogin kunnen verdwalen! (al is daar niet zo heel veel voor nodig…). Nade Sacre Coeur heb ik nog eventjes een rondje gemaakt over de Placedu Tertre, waar allemaal kunstenaars portretten, schilderijen enkarikaturen maken en verkopen. Daar kocht ik mijn ansichtkaartjes enben ik snel naar het hotel gegaan om mij wat optefrissen enbijtekomen. Inmiddels had ik de kamerdeur en de kluis werkendgekregen (ofwel: ik weet na een half uurtje prutsen in het donker hoehij werkt). Eventjes een kort stukje geschreven en hup de metro innaar Le Commerce.

Samenmet David naar Saint Michael om daar een hapje te eten; een flinkbroodje Gyros was het eindresultaat, erg geslaagd..! Daarna nam hijme op sleeptouw en heeft hij me een rondleiding gegeven  langs Ile deParis, le Louvre, le Samaritaine, Napoleon’s brug en de Seine. Op dePont des Arts ploffen we op een bankje neer, met uitzicht op de Tourde Eiffel. Wachten tot het 22.00u is (het was 21.50u en hij wildeniet zeggen waarom we moesten wachten) in de tussentijdmassa-touristen belachelijk maken kan best grappig zijn, haha..!(‘When you look on you left..you can’t see anything on your right’dat soort onzin). En jawel, 22.00u et voila. De Tour de Eiffel begintte knipperen, een prachtig gezicht in de schemering tegen hetdonker-zijn aan. Net alsof de zon op een Eiffeltoren van waterschijnt, prachtig gezicht..!

Daarna hebben we wat op terrasjesgezeten, van gratis drankjes genoten en veel gekletst over Paris,Frankrijk en Nederland (en de verschillen). Om 00.30u heeft David menetjes thuis gebracht. Ik heb die nacht waanzinnig diep en lekkergeslapen. Ik wil ook een vering in mijn matras..!!