VII. 29 juni: Internationale Shopdag
Gisteravondhad ik maar besloten eventjes niet een wekker te zetten; vakantie isimmers ook om uitterusten, en vandaag was een enerverende daggeweest. En inderdaad, de volgende ochtend werd ik om 09.15u wakker.Ik kon me amper bewegen, gister had ik verschrikkelijk veelspierpijn, maar dit was spierpijn met alleen maar hoofdletters..! Ohwat een spierpijn..!! Ik heb eventjes lekker gedouched, en daarnaging het wel wat beter, dus hup, de deur uit. Eerst maar eens eenontbijtje regelen. Dat was niet zo moeilijk; als je het hotel uitloopten niet goed oplet waar je loopt, bots je zo met je neus tegen dedeuren van de MacDonalds. Een ontbijtje was daar 2,- en bestond uiteen flinke koffie en 3 broodjes, en dat was precies voldoende voormij.
Vandaag had ik besloten een wat minder touristische dagte gaan maken, dat leek mij ook wel handig met de spierpijn nagister.
Vandaag heb ik gebombardeerd tot shopdag. Ik had inmiddels aladvies gekregen waar ik het beste kon shoppen en dat het overal’Soldes’ was, uitverkoop dus. Ideaal voor de hollanders!! De metro inen eruit bij Les Halles en daar zit je direct in het shopcentrum vanParis. Ondanks de adviezen is het me wederom gelukt te verdwalen,maar na een uur vond ik de giga-winkelstraat en… La Samaritaine..!Dxe1t stond ook nog op mijn lijstje. La Samaritaine is een heelgroot warenhuis waar je geweest moet zijn, het staat ook in alletouristenboekjes beschreven en hoe geweldig het wel niet is.Natuurlijk was het gesloten en kon ik een bezoekje wel schudden.Helaas. En dan loop je de winkelstraat maar in. Wat een hoop mensen.En wat een winkels. Eerst ben ik maar door Rue de Rivoli gestruimd.Het leek Amsterdam wel..! Hennes & Mauritz, C&A, Etam (bijons heet dat alleen Miss Etam) en ga zo maar door. Overal was hetnatuurlijk hartstikke druk. Ik besloot wat winkels te bezoeken engewoon maar eens rond te kijken. De Etam was wel het meestindrukwekkend; Miss Etam in Nederland is eigenlijk gericht op damesboven de 30, de Etam meer op…nou ja, elke leeftijdscategorie.Minstens 5 verdiepingen hoog. Een verdieping met tasjes, sieraden,accessoires etc, een verdieping met broeken, xe9xe9ntje mettopjes, blouses en vesten etc. Na Rue de Rivoli ben ik op de metrogestapt en bij Saint Michael eruit gesprongen. Daar kan je goedslagen als je opzoek bent naar souvenirs en die hadden we natuurlijkook nog nodig voor het thuisfront. Na 5 a 6 uur was ik 2 poloshirts,3 topjes, wat souvenirs en wat sieraden rijker en besloot ik maarweer eventjes langs Le Commerce te gaan. Vanavond was stapavond, niksgeen tourisme. C’estvendredi, voila! Enmijn laatste avond in Paris dus dat moest gewoon leuk en gezelligworden. Weer naar het hotel, weer eventjes bijkomen en omkleden, wanthet was vandaag wel wat kouder en de avonden zijn altijd kouder.Aangezien ik ook geen idee had wat ze voor mij in petto hadden…
Om19.30u was ik weer terug in Barbxe9s Rochechouart en gezelligmet een grote groep dronken we nog wat bij Le Commerce, ik heb leukstaan kletsen met Rachid, het maatje van David over Nederland (hijheeft een vriendin gehad in Nederland). Cedric had andere plannen,vanavond en zo bleven ik, David en Rachid over. Opnieuw liepen welangs de Sacre Coeur en riepen bewonderend uit: ‘Look! Sacre Coeur!!!Piecture! Piecture!’ (wat we de afgelopen dagen continu riepen, ookal was het ding nergens te bekennen, haha). Rachid wilde ons en LeSacre Coeur nog eventjes op de foto zetten, maar aangezien hij geenidee had hoe die camera werkte, mislukte dat een beetje. We liepenverder door allemaal kleine, oplaag en omhoog lopende straatjes, wantRachid wist wel een leuke tent waar we heenkonden. Na een poosjelopen kwamen we daar aan, en het zat bomvol. Dus naar de volgendetent. Ook vol. Zo liepen we 3 of 4 kroegjes af, en boekten geenresultaat. Wat wil je op vrijdag..! Na een uurtje klimmen enklauteren (ja, dan is Nederland wel makkelijk, zo plat) vonden wetoch nog een geschikte kroeg en ploften daar neer. Drankjes werdenbesteld en een verse maaltijd-salade ook en we hebben vel gekletstgelachen en elkaar mini-taalcursusjes gegeven. Natuurlijk liep dat opniets uit behalve veel hilarische momenten. En toen was het ineens02.45u. De tijd gaat snel. Nog een stukje gewandeld door een gewonewijk die voor mij al ongewoonlijk mooi is en weer gekletst over deverschillen tussen de landen. Om 03.50u was ik weer terug in mijnhotel.
Nog eventjes heb ik nog wat gedronken en een sigaretjegerookt bij mijn open raam. En naar buiten gekeken naar het nogaltijd razende verkeer.
Mijn laatste nacht in Paris, wat is datbalen…
Als een blok viel ik in slaap in het overheerlijke,grote bed.
De foto’s komen morgen
